Deponowanie laserowe Deponowanie laserowe

r.
Deponowanie laserowe Deponowanie laserowe.

Technologia deponowania laserowego LDT (Laser Deposition Technology) to proces

w którym materiał w postaci proszku, drutu proszkowego lub drutu litego jest wprowadzany do zogniskowanej wiązki o dużej mocy w kontrolowanych warunkach atmosferycznych.
Wiązka laserowa nadtapia powierzchnię metalu tworząc niewielkie jeziorko materiału bazowego.
Materiał w postaci proszku dostarczany jest w sposób ciągły do jeziorka materiału bazowego i tam ulega stopieniu z bardzo dużą prędkością, w wyniku czego na powierzchni deponowanego elementu tworzy się cienka warstewka stopu materiału rodzimego i proszku.
Powstaje wysokiej jakości połączenie metalurgiczne deponowanej warstwy z podłożem.
Cały proces odbywa się w osłonie gazu obojętnego z prędkością rzędu 10⁶ ˚C/s.
Zapewnia to bardzo wysoką czystość metalurgiczną i drobnoziarnistą strukturę powstałej warstwy.

Deponowanie laserowe prowadzone jest wyłącznie automatycznie lub w sposób zrobotyzowany

Możliwość sterowania z dużą dokładnością głębokością nadtopienia materiału rodzimego sprawia, że jego udział w napoinie może być bardzo mały, od ok.
3-5% do 10%.
Jest to szczególnie ważne gdy skład chemiczny materiału napawanego różni się znacznie od składu chemicznego materiału rodzimego.
Oznacza to, że już w pierwszej warstwie można uzyskać wymagane własności eksploatacyjne, a naddatek na obróbkę ostateczną nie przekracza 0,1-0,3 mm.
W zależności od stosowanej technologii (rodzaju urządzenia, kształtu materiału dodatkowego) możliwe jest wykonanie w jednym przejściu napoin 0,1-5 mm i szerokości do 5-20 mm przy prostym torze głowicy laserowej.
DEPONOWANIE LASEROWE MATERIAŁÓW W POSTACI PROSZKU stopów na bazie Fe stale nierdzewne, stopy żelaza o wysokiej twardości (rzędu 60HRC) stopów na bazie Ni Inconele (np.: In625, In622, In686) zapewniające wysoką odporność korozyjną; stopu Ni o wysokiej twardości (40÷60 HRC) zapewniające wysoką odporność korozyjną, erozyjną, odporność na zużycie ścierne; żaroodporne i żarowytrzymałe stopy Ni.

Stopy na bazie Co (Stellity) np.: Stellit 6

Stellit 21, Stellit 20: materiały o twardości 30÷60 HRC o wysokiej odporności korozyjnej (również wysokotemperaturowej) i ściernej; stopy żarowytrzymałe i żaroodporne do pracy w wysokiej temperaturze, stopy o wysokich właściwościach ślizgowych w podwyższonych temperaturach (np.: Triballoy T-400 i T-800), miedzi i stopów na bazie Cu brąz aluminiowy, brąz cynowy – materiałów o niskim współczynniku tarcia i wysokiej przewodności cieplnej cermetale węglik wolframu ( w postaci kruszonej i sferoidalnej) oraz węglik chromu na osnowie NiCr lub NiCrSiB o bardzo wysokiej odporności na ścieranie jak również odporności korozyjnej ZALETY WYNIKAJĄCE Z TECHNOLOGII DEPONOWANIA LASEROWEGO LDT:.
większa twardość napoin deponowanych laserowo w stosunku do  uzyskiwanych innymi metodami przy tym samym składzie chemicznym napoiny.
ze względu na bardzo dużą gęstość mocy wiązki laserowej, oddziaływanie cieplne na napawany element jest bardzo ograniczone czego wynikiem są małe naprężenia i odkształcenia spawalnicze.
możliwość regeneracji części maszyn i urządzeń (m.in.: wałów, form, wykrojników, stempli).
podniesienie właściwości użytkowe i zwiększa żywotność części i elementów ruchomych.
możliwość  powlekania części o złożonych kształtach,.
obniżanie kosztów (np.
przez stosowanie tańszego materiału podstawowego i tworzenie warstwy o zdecydowanie lepszych własnościach).
Deponowanie laserowe.